W dniach 2 września – 9 października 1621 roku Rzeczpospolita stawiła czoła potężnym siłom osmańskim pod Chocimiem, prowadząc długotrwałą i zaciętą obronę swoich granic.

Po śmierci hetmana Jana Karola Chodkiewicza dowództwo objął jako regimentarz Stanisław Lubomirski. Jego zdecydowane przywództwo ustabilizowało nastroje w armii i odegrało kluczową rolę w doprowadzeniu do zawarcia rozejmu.

Dziedzictwo Lubomirskich w Wiśniczu

Dla Lubomirskiego był to moment przełomowy: zyskał szeroki autorytet, co w kolejnych latach umożliwiło mu rozbudowę rodowych dóbr i inwestycje w regionie, w tym w rezydencję w Wiśniczu.


W perspektywie Nowego Wiśnicza bitwa pod Chocimiem stała się początkiem rosnącego znaczenia tej ziemi. Dzięki pozycji i wpływom rodu, zamek wiśnicki oraz okoliczne majątki dynamicznie się rozwijały, umacniając pozycję miejscowości na mapie Małopolski.

Bezpośrednio po zakończeniu walk Lubomirski ufundował na wzgórzu nad zamkiem ufortyfikowany klasztor karmelitów bosych — jako wotum wdzięczności oraz znak obecności kultury i religii w rozwijającym się ośrodku.

Zapraszamy do odkrywania kolejnych opowieści i sekretów związanych z rodem Lubomirskich oraz zamkiem w Wiśniczu — to właśnie z takich wydarzeń tworzy się żywa historia regionu.

fot. Płaskorzeźba — bitwa pod Chocimiem, Muzeum w Wilanowie

Źródło: nowywisnicz.pl