10 grudnia w Limanowskim Domu Kultury odbyła się konferencja „Dajmy dzieciom znowu chcieć”, zainicjowana przez Paulinę Knapik i Domy Dziecięce Montessori pod patronatem Burmistrza Miasta Limanowa. Spotkanie było poświęcone pogłębianiu wiedzy o psychice dzieci i młodzieży oraz przemyśleniu relacji między rodzicami, nauczycielami i uczniami.

Uroczystego otwarcia dokonała burmistrz Jolanta Juszkiewicz, która wezwała zgromadzonych do wspólnego działania na rzecz dobrostanu najmłodszych.

Wykłady, komunikacja i dbanie o opiekunów

Rolę moderatorki i pierwszej prelegentki pełniła Paulina Knapik. W swoim wystąpieniu zwróciła uwagę na to, jak dorośli często gaszą naturalną ciekawość dzieci, i zachęcała do zmiany podejścia — od stawiania wymagań do inspirowania.


Tomasz Gordon („Siła zespołu”) oraz Katarzyna Bańka („Mówię, więc jestem”) mówili o budowaniu efektywnej komunikacji między osobami zaangażowanymi w wychowanie. Martyna Stanuch w warsztacie „Twoje baterie też się ładują” przedstawiła praktyczne sposoby zapobiegania wypaleniu emocjonalnemu u opiekunów.

Jednym z najbardziej oczekiwanych wystąpień było przemówienie Ilony Adamskiej — modelki i mentorki prowadzącej akcję „Nie hejtuję – motywuję”. Otwierając się na własne doświadczenia, Ilona nazwała hejt atakiem na ludzką godność i wezwała do odrzucenia języka nienawiści na rzecz słów wsparcia, empatii i akceptacji. Podkreśliła, że tylko mowa zrozumienia i motywacji wzmacnia wewnętrzną siłę człowieka.

Młodzież uczestniczyła aktywnie w Strefie Odkrywania Siebie — od testów predyspozycji w Strefie Kariery po zajęcia w Strefie Technologii. Dzień pokazał, że młodzi ludzie chcą mieć realny wpływ na kształtowanie własnej przyszłości.

Organizatorzy i prelegenci zgodnie wskazywali, że sama motywacja nie wystarczy — konieczne jest również leczenie ran, które pozostawia hejt w psychice dzieci i młodzieży. Prośba o pomoc została przedstawiona jako przejaw siły, co ujęto w słowach Ilony Adamskiej: „Prosząc o POMOC, sięgamy ‚PO MOC’”. Zwycięstwo osiągniemy przez dialog, wspieranie pasji i zastąpienie wychowawczych praktyk opartych na strachu podejściem pełnym wsparcia i zrozumienia.

Źródło: miastolimanowa.pl