Marianna przyszła na świat 19 kwietnia 1926 roku jako córka Zofii i Władysława Babczyków. Gdy miała siedem lat, zmarła jej matka, a wychowaniem Marianny i trzech jej braci zajął się ojciec. Rodzina żyła skromnie w Bolesławiu, ale radziła sobie mimo trudnych warunków.
Ukończyła szkołę podstawową w Bolesławiu. Tylko przez rok uczyła się w nowym budynku szkolnym, oddanym w 1938 roku; wcześniej lekcje odbywały się w pomieszczeniach dawnego PSS „Społem”. Okna klas wychodziły na park dworski i sad z jabłoniami.
Młodość i lata wojny
Okupacja radykalnie zmieniła życie Marianny. Gdy miała 14 lat, została wywieziona na przymusowe roboty do Niemiec, gdzie pracowała przy warsztacie tkackim w fabryce produkującej tkaniny na potrzeby wojskowe. Po wyzwoleniu wróciła do Bolesławia.
Wyszła za mąż za Stanisława Łaskawca i miała dwoje dzieci. W wieku 35 lat została wdową i samotnie wychowywała córkę Marysię oraz syna Władka. Przez blisko trzy dekady pracowała fizycznie w Wydziale Transportu Kolejowego ZGH „Bolesław”.
Na emeryturze zapisała się do Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów. Chętnie podróżowała, korzystając z wycieczek i wczasów dla seniorów. Jej pasją pozostało czytanie książek i prasy — nadal przegląda gazety i czyta teksty drukowane większą czcionką.
Życie wystawiło ją na wiele osobistych prób, co nauczyło ją doceniać drobne radości. Ma dwoje dzieci, dwoje wnuków oraz dwie prawnuczki. Syn i synowa zmarli relatywnie młodo.
Marianna mieszka w rodzinnym domu razem z córką, która opiekuje się nią na co dzień. Wsparcie zapewniają także wnuk Dariusz, Katarzyna oraz sąsiedzi i przyjaciele: Krystyna, Agata i Krzysztof. Pomimo wieku i trudności z poruszaniem, cieszy się dobrym zdrowiem i lubi spędzać czas na świeżym powietrzu — obserwując sąsiadów z altanki lub ogradowej huśtawki.
20 kwietnia 2026 roku, z okazji 100. rocznicy urodzin, jubilatkę odwiedzili wójt gminy Krzysztof Dudziński z zastępczynią Agatą Borkiewicz, przewodniczący Rady Gminy Bartłomiej Prychodko oraz przedstawicielka Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Odśpiewano tradycyjne „200 lat”, były tort, kwiaty i liczne życzenia. Wójt przekazał również gratulacje i pozdrowienia od Prezesa Rady Ministrów oraz Wojewody Małopolskiego.
Gratulujemy pani Mariannie wspaniałego jubileuszu i życzymy zdrowia, radości oraz kolejnych lat w gronie bliskich.
(Informacje udostępniła córka Jubilatki, Maria Łaskawiec; opracowanie: Agata Borkiewicz. Fotografie z okresu prac przymusowych w Niemczech pochodzą z rodzinnego albumu.)